Ayrılık Korkusu (Seperesyon Anksiyetesi)

AYRILIK KORKUSU (SEPERASYON ANKSİYETESİ)

Bu bozukluğun temel özelliği çocuğun bağlandığı kişilerden veya evden ayrılık durumu olduğunda aşırı kaygı ve endişe duymasıdır.

Anne babalarından ayrılmak istemedikleri gibi yalnız başlarına da kalamazlar. Okula gittiklerinde veya başka ayrı ortamlarda sıkıntıları artar. Annelerini gölge gibi takip etmek isterler. 

Uyku zamanı geldiğinde problem çıkarırlar, anne babalarından ayrı uyumak istemezler, gece onların başına gelebilecek kötü şeylerle alakalı kabus görebilirler. 

Herhangi bir şekilde ayrılacakları zaman karın ağrısı, baş ağrısı gibi belirtiler görülebilir. Özellikle çocuğun okula başladığı dönemlerde bu durum belirgin olarak ortaya çıkar.

Neler yapılabilir?

Oyun Terapisiyle tedavi edilmeye çalışılır. Çocuğun yaşına uygun psikolojik gelişimi açısından bu türlü problemlerin halledilmesi çok önemlidir. Annelerin çocuklarının durumunu daha önceden farkına vardıklarında gerekli önlemleri (onu sosyal ortamlara alıştırmaya çalışmak, bazen yalnız bırakmak, ufak ayrılıklara alıştırmaya çalışmak vb.) almaları uygun olur. Eşlik eden başka problemlerin olup olmadığı araştırılmalı ve gerekli tedbirler alınmadan çocuk yalnız bırakılmamalıdır.Özellikle okula başlama döneminde uzun süren ayrılık ankisiyetesinde okul rehber öğretmeninden ve psikologdan alınacak destekle sosyal hayata katılımla ilgili kaygılar azalır ve uyum süreci daha katı sorunlara yol açmadan çözümlenebilir.

Klinik Psikolog Özgün Aksakal